مجوز فعالیت اینماد

مجوز فعالیت ساماندهی

logo-samandehi
تاریخ انتشار: 95-08-15 09:08:26 شنبه

چهل حدیث درباره شكرگزاری

۱ـ پيامبر گرامي اسلام صلي الله عليه و آله و سلم:

مَن تَظاهَرَت نِعَمُ اللهِ عَلَيهِ فَليُكثِرِالشُّكرَ.

كسي كه نعمت هاي خدا را برخود مستدام مي بيند بايد كه بسيار شكور و سپاسگذار باشد. (الشهاب في الحِكَم و الآداب، ص ۴۹)

۲ـ مولي اميرالمؤمنين عليه السلام:

شُكرُالنِّعَمِ يَزيدُ في الرِزْقِ.

شكر نعمت، نعمتت افزون كند. (بحار، ج ۷۱، ص ۴۴)

۳ـ امام جعفرصادق(عليه السلام):

اَلشُّكرُ زيادةٌ في النِّعمِ و اَمانٌ مِنَ الفَقرِ.

شكرگزاري باعث وفور نعمت و مصونيت از فقر و تهيدستي است. (تحف العقول، ص ۳۷۶)

۴ـ امام حسن مجتبي(ع):

تُجَهَلُ النِّعمُ ما اَقامَت، فَاِذا وَلَّتْ عُرِفَت!

نعمت تا زماني كه در دسترس و پابرجاست قدر آن نشناخته است، همين كه از دست رفت، قدر آن (تازه) شناخته مي شود! (بحار، ج ۷۸، ص ۱۱۵)

۵ـ امام رضا(عليه السلام):

اَحسِنوا جِوارَ النِّعَمِ فَاِنّها وَحشِيَّةٌ! ما نَأَتْ عَنِ قَومٍ فَعادَتْ اِلَيهِم.

وقتي نعمتي به شما رسيد قدر آن را كاملاً بدانيد كه نعمت گريزپا است، وقتي از دست رفت ديگر بازنمي گردد! (مُسندالامام الرضاعليه السلام، ج ۱، ص ۲۸۶)

۶ـ امام موسي كاظم(عليه السلام):

مَن حَمِداللهَ عَلي النِّعمةِ فَقد شَكَرهُ وَ كانَ الحمدُ اَفضَل مِن تِلكَ النِعمةِ.

كسي كه بر نعمتي حمد خدا را كند و الحمدلله بگويد او را شكرگزاري كرده است و اين حمد او از آن نعمتي كه به او داده أفضل و بالاتر است. (بحار، ج ۷۱، ص ۳۱)

۷ـ امام زين العابدين(عليه السلام):

إنَّ اللهَ يُحبُّ كُلَّ عَبدٍ شَكور.

خداوند بندگان شكور و سپاسگزار خود را دوست مي دارد. (وسائل، ج ۱۱، ص ۵۳۹)

۸ـ مولي اميرالمؤمنين عليه السلام:

اِحذَروا نِفارَ النِّعَمِ فما كُلُّ شارِدٍ بِمَردودٍ!

از دست دادن نعمت ها را برحذر باشيد (و بدانيد) كه نه هرچيزي كه از دست رفت دوباره باز مي گردد! (نهج البلاغه، ۲۳۸)

۹ـ مولي اميرالمؤمنين عليه السلام:

شُكْرُ كُلِّ نِعمةٍ اَلوَرَعُ عَمّا حَرَّمَ الله.

شكر هر نعمتي در اين است كه انسان آنچه خدا بر او حرام كرده از آن دوري نمايد. (خصال، ج ۱، ص ۱۱)

۱۰ـ امام حسن مجتبي(ع):

النّعمةُ مِحتَةٌُ فَإن شُكِرَتْ كانت نِعمةً و إن كُفِرتْ صارَت نِقمةً.

نعمت هاي خداوند يك آزمون است اگر شكر و حق آن ادا شود براي انسان نعمت و اگر ناسپاسي كرد (همان نعمت) برايش نقمت و عذاب خواهد بود. (بحار، ج ۷۸، ص ۱۱۳)

۱۱ـ امام جعفرصادق(عليه السلام):

مَن اُعطِيَ الشُّكَر اُعطِيَ الزِّيادةَ يَقولُ اللهُ عَزّوجَلّ لَئِن شكَرتُم لَاَزيَدنَّكُم.

كسي كه توفيق شكرگزاري به او عطا شده زيادتي نعمت هم نصيب او مي گردد. خداوند متعال مي فرمايد اگر شكرگزار باشيد حتماً شما را زياده خواهم بخشيد. (بحار، ج ۷۱، ص ۴۰)

۱۲ـ امام رضا(عليه السلام):

أَسرَعُ الذُّنوبِ عُقوَبةً كُفرانُ النِّعمَةِ.

گناهاني كه كيفر آنها زودتر دامنگير انسان مي شود کفران نعمت ها است. (مُسندالامام الرضاعليه السلام، ج ۱، ص ۲۸۰)

۱۳ـ پيامبر گرامي اسلام صلي الله عليه و آله و سلم:

اَلايمانُ نِصفانِ: نِصفٌ في الصّبرِ وَ نِصفٌ في الشُّكِر.

ايمان دو نيم است: نيمي صبر و شكيبايي و نيمي ديگر شكر و سپاسگزاري است. (تحف العقول، ص ۴۷)

۱۴ـ امام جواد(ع):

نِعمَةٌ لاتُشكَرُ كَسَيئَةٍ لاتُغفَرُ.

نعمتي كه شكر آن ادا نشود، همانند گناهي است كه آمرزيده نگردد. (بحار، ج ۷۱، ص ۵۳)

۱۵ـ مولي اميرالمؤمنين عليه السلام:

إنَّ أهنَأَ النّاسِ عَيشاً مَن كانَ بِما قَسَمَ اللهُ لَهُ راضِياً.

گواراترين زندگي را كسي داراست كه به قسمت الهي خود راضي باشد. (فهرست غرر، ص ۱۳۷)

۱۶ـ پيامبر گرامي اسلام صلي الله عليه و آله و سلم:

علامةُ الشّاكِرِ اَربَعَةٌ: الشُّكرُ في النَّعماءِ وَ الصَّبرُ في البَلاءِ وَ القُنوعُ بِقِسَمِ اللهِ وَ لايَحمَدُ و لايُعظِّمُ الاّ اللهَ.

آدم شكرگزار چهار علامت دارد: در وقت نعمت شاكر، هنگام بلا صابر، به قسمت خدا قانع و تنها خدا را ستايش و بزرگداشت مي دارد. (تحف العقول، ص ۲۱)

۱۷ـ امام هادي(ع):

اِنَّ النِّعَمَ مَتاعٌ وَ الشُّكرَ نِعَمٌ و عُقبي.

نعمت هاي خدا براي انسان كالاي دنياست اما شكرگذاري هم نعمت است و هم آخرت و خوش عاقبتي. (بحار، ج ۷۸، ص ۳۶۵)

۱۸ـ امام محمدباقر(عليه السلام):

اِستَكثِرْ لِنَفسِكَ مِنَ اللهِ قَليلَ الرِّزقِ تَخَلُّصاً اِلَي الشُّكرِ.

روزي كم را از طرف خدا براي خود بسيار بشمار تا بتواني از عهده شكر آن برآيي. (تحف العقول، ص ۲۹۳)

۱۹ـ مولي اميرالمؤمنين عليه السلام:

اذا وَصَلَتْ اِلَيكُم اَطرافُ النِّعَمِ فلا تَنفِروا اَقصاها بِقِلَّةِ الشُّكرِ!

نعمتي! كه به دست تان رسيد، با قصور در شكرگزاري آن، نيمه كاره آن را از دست ندهيد. (بحار، ج ۷۱، ص ۵۳)

۲۰ـ پيامبر گرامي اسلام صلي الله عليه و آله و سلم:

لايَشكُرُ اللهَ مَن لَم يَشكُرِ النّاسَ.

كسي كه از مردم (در برابر محبت هاي آنها) سپاسگزاري نكند خدا را سپاسگزاري نكرده است. (الفقيه، ج ۲، ص ۳۴۳)

۲۱ـ پيامبر گرامي اسلام صلي الله عليه و آله و سلم:

مَن اَتي اِلَيكُم مَعروفاً فَكافِئُوهُ و إن لَم تَجِدوا فَاَثنُوا فَاِنَّ الثَّناءَ جَزاءٌ.

اگر كسي به شما محبّتي كرد شما هم محبّت او را جبران كنيد و اگر نتوانستيد (لااقل) از او تشكر نماييد، اين تشكر شما پاداش او خواهد بود. (تحف العقول، ص ۴۹)

۲۲ـ امام جواد(ع):

لايَنقطِعُ المزيدُ مِن اللهِ حَتّي يَنقَطِعَ الشُّكْرُ مِنَ العِبادِ.

تا زماني كه بندگان از شكرگزاري به درگاه خدا دريغ نمي دارند ازدياد نعمت و تفضلات خداوند نيز از آنها دريغ نخواهد شد. (تحف العقول، ص ۴۸۰)

۲۳ـ مولي اميرالمؤمنين عليه السلام:

مَن لَم يَشكُرِ الاِنعامَ فَليُعَدَّ مِنَ الاَنعامِ!

كسي كه نعمت ها را سپاسگزاري نمي كند بايد او را همدوش و در رديف حيوانات به حساب آورد! (فهرست غرر، ص ۸۰)

۲۴ـ امام موسي كاظم(عليه السلام):

اِنَّ كُلَّ نِعمَةٍ عَجَزْتَ عَن شُكِرها بِمَنزلَةِ سَيِّئَةٍ تؤاخَذُ بِها!

هر نعمتي كه از عهدة شكر آن برنيايي در حكم يك گناه است كه از آن بازخواست خواهي شد! (تحف العقول، ص ۴۱۵)

۲۵ـ پيامبر گرامي اسلام صلي الله عليه و آله و سلم:

اَلتَّحدُّثُ بِالنِّعَمِ شُكرٌ.

نعمت هاي خدا را بازگو كردن، خود شكر و سپاسگزاري است. (مواعظ عدديّه، ص ۳)

۲۶ـ امام جعفرصادق(عليه السلام):

المُعافَي الشّاكرُ لَهُ مِثلُ اَجرِالمُبَتَليَ الصّابِرِ.

آدم سالم شكرگزار، ثواب آدم بلانشين صبور و شكيبا را دارد. (تحف العقول، ص ۳۸۲)

۲۷ـ امام جعفرصادق(عليه السلام):

ضَغْطَةُ الَقَبرِ لِلمؤمنِ كفارةٌ لِما كانَ مِنهُ مِن تَضييعِ النِّعَمِ.

(يكي از علل) فشار قبر براي مؤمن كيفر ناشكري او در برابر نعمت هاي الهي است. (سفينه، ج ۲، ص ۷۴)

۲۸ـ مولي اميرالمؤمنين عليه السلام:

كُن في السَّراّءِ عَبداً شكُوراً وَ في الضَّرّاءِ عَبداً صَبوراً.

در روزهاي خوشي و آسايش بنده اي شاكر و سپاسگزار و در روزهاي محنت و سختي بنده اي صبور و شكيبا باش. (فهرست غرر، ص ۱۷۹)

۲۹ـ امام جعفرصادق(عليه السلام):

طوبي لِمَن لَم يُبَدِّلْ نِعمةَ اللهِ كُفراً.

خوشا به حال كسي كه شكرانة نعمت هاي خدا را تبديل به كفران و ناسپاسي نكند. (بحار، ج ۷۱، ص ۴۶)

۳۰ـ مولي اميرالمؤمنين عليه السلام:

تُعرَفُ حَماقَةُ الرّجُلِ بِالاَشَرِفي النِّعمةِ وَ كَثرةِ الذُّلِّ في المِحنَةِ.

حماقت شخص در آنجا است كه در حال نعمت سرمست و ناسپاس و در وقت محنت ذليل است و بي تاب. (فهرست غرر، ص ۸۳)

۳۱ـ پيامبر گرامي اسلام صلي الله عليه و آله و سلم:

مَن لَم يَشكُرِ القَليلََ لَم يَشكُرِ الكَثيرَ.

كسي كه نعمت هاي خُرد و كوچك را شكرگزار نباشد نعمت هاي كلان و بزرگ را نيز شكرگزار نخواهد بود. (شهاب الاخبار، ص ۱۵۲)

۳۲ـ امام جعفرصادق(عليه السلام):

في كُلِّ نَفَسٍ مِن اَنفاسِكَ شُكرٌ لازمٌ لَك بَل اَلفٌ أَو اَكثَر.

براي هر يك از نَفَس هاي تو يك شكرانه بلكه هزار و بيش از هزار شكرانه بر تو لازم است. (جامع السعادات، ج ۳، ص ۲۳۶)

۳۳ـ امام موسي بن جعفر(ع):

إنّ العاقِلَ اَلّذي لايَشغَلُ الحلالُ شُكرَهُ وَ لايَغلِبُ الحرامُ صبرَهُ.

آدم عاقل كسي است كه آنچه حلال است او را از شكرگزاري باز نمي دارد و آنچه حرام است بر استقامت و پايداري او در دين چيره نمي گردد. (تحف العقول، ص ۴۰۷)

۳۴ـ امام جعفرصادق(عليه السلام):

شُكرُالنِّعمةِ اِجتنابُ المَحارِمِ وَ تَمامُ الشُّكرِ قَولُ الرَّجُلِ الحمدُلله رَبِّ العالَمين

شكر نعمت، دوري از گناهان است و كمال شكرگزاري انسان گفتن الحمدُ للهِ رَبِّ العالَمين. (بحار، ج ۷۱، ص ۴۰)

۳۵ـ امام جعفرصادق(عليه السلام):

ما اَنعَمَ اللهُ علي عَبدٍ بِنعمَةٍ صَغُرَتْ اَو كَبُرَتْ فَقالَ الحمدُّلله اِلاّ اَدّي شُكرَها.

هرگاه خدا نعمتي به بنده اش عطا كند، خُرد باشد يا كلان، و به پاس آن بگويد الحمدُلله شكر آن نعمت را به جا آورده است. (بحار، ج ۷۱، ص ۳۲)

۳۶ـ امام محمدباقر(عليه السلام):

تَخَلَّصْ اِلي عظيمِ الشُّكرِ بِاستِكثارِ قَليلِ الرِّزقِ و اسْتقلالِ كَبْرِ الطّاعةِ.

شكر بسيار و خالصانه در آن است كه روزي كم را زياد بداني و اطاعت بسيار را كم شماري. (بحار، ج ۷۸، ص ۱۶۴)

۳۷ـ امام رضا(عليه السلام):

اِنَّ اللهَ عَزَّوجلّ أَمَرَ بِالشُّكرِ لَهُ وَ لِلِوالدَينِ فَمَن لَمْ يَشكُرْوالدَيهِ لَم يَشكُرِ اللهَ.

خداوند متعال شكر و سپاس را براي خود در كنار شكر و سپاس والدين قرار داده، كسي كه شكرانة والدين را به جا نياورد شكرانة خدا را هم به جا نياورده است. (العيون، ج ۱، ص ۲۵۸)

۳۸ـ امام جعفرصادق(عليه السلام):

اَحسِنُوا صُحَبةَ النِّعمِ قَبلَ فِراقِها فَاِنّها تَزولُ و تَشهَدُ علي صاحِبِها بِما عَمِلَ فيها.

قدر نعمت ها را نيكو بدانيد پيش از آن كه آنها را از دست بدهيد و بدانيد كه نعمت ها زوال پذيرند ولي (فردا) گواهي خواهند داد كه رفتار صاحبانش با آنها چگونه بوده است. (مكارم الاخلاق، ص ۱۴۸)

۳۹ـ امام جعفرصادق(عليه السلام):

مَن قالَ اَربَعَ مَراّتٍ اِذا أَصَبَحَ الحمدُلله رَبِّ العالَمين فَقَد اَدّي شُكْرَ يَومِهِ و مَن قَالها اِذا أَمسي فَقَد ادّي شُكرَ لَيلَتِهِ.

هر كس در آغاز روز چهار مرتبه بگويد الحمدُللهِ رَبِّ العالمين شكرانة آن روز را به جا آورده و اگر آن را در آغاز شب بگويد شكرانة آن شب را (نيز) به جا آورده است. (مكارم الاخلاق، ص ۳۰۸)

۴۰ـ امام جعفرصادق(عليه السلام):

مَن قالَ في كُلِّ يَومٍ سَبْعَ مَرّاتٍ الحمدُللهِ عَلي كُلِّ نِعمةٍ كانَت أَوهِيَ كائِنَة فَقَد اَديّ شُكرَ ما مَضي وَ شُكرَ ما بَقِي.

هر كس در هر روز هفت مرتبه بگويد الحمدُللهِ عَلي كُلِّ نِعمةٍ كانَت أَوهِيَ كائنَة شكر تمام نعمت هاي گذشته و آينده را به جا آورده است. (ثواب الأعمال، ص ۲۷)

منبع: شکوفه های حکمت

(0)
هیچ دیدگاهی وجود ندارد

پرفروش ترین‌ ها

به شما اعتماد داردم، به خاطر:
logo-samandehi