مجوز فعالیت اینماد

مجوز فعالیت ساماندهی

logo-samandehi
تاریخ انتشار: 95-02-31 10:02:56 جمعه

جایگاه نگهداری گاو شیری

جایگاه نگهداری گاو شیری

مشخصات فری استال:

فری استال، جايگاه انفرادي است كه گاوها آزادانه براي استراحت به آن وارد شده و به آساني از آن خارج شوند؛ همچنین به راحتي در آن نشسته و بدون هیچ گونه واسطه ای، درون آن بلند شوند.
طراحی فری استال
طراحی فری استال سه گروه نقش اصلی را ایفا می کنند:
1- سازنده
2- گاو
3-کارگر
این سه بخش ممکن است تعاریف متفاوتی از استال مناسب را داشته باشند. برای طراحی مناسب استال بایستی دو بخش سازنده و کارگر به گاو توجه کرده و
براساس نظر او طراحی را انجام دهند.
یکی از مواردی که در طراحی فری استال نقش دارد نحوه برخاستن و نشستن گاو است که در تصویرهای زیر نشان داده شده است:

گاو برای برخاستن از مچ پاهای جلوی خود به عنوان اهرم استفاده کرده و در حالی که سر خود را به سمت پایین حرکت می دهد از پاهای خود برای برخاستن و بلند کردن بدن خود استفاده می نماید. همزمان با این حرکت ها، سر خود را بالا می آورد.

سه منطقه در فری استال برای دام بایستی در نظر گرفت (شکل ذیل):

- فضای بدن (تنه)
- فضای سر
- فضای خیزش

زمانی که گاو در حال استراحت در داخل فری استال است دو قسمت سر و بدن فضای استال را اشغال می کند و بایستی طول فری استال به اندازه ای باشد تا گاو مشکلی در خصوص فضای این دو قسمت نداشته باشد در غیر اینصورت از استال استفاده نخواهد کرد. فضای خیرش زمانی اهمیت پیدا می کند که گاو می خواهد از جای خود بر خیزد که همانطور در تصاویر بالا نشان داده شده از فضای نشستن تجاوز می کند. حالت معمول برخاستن گاو به سمت جلو می باشد. اما اگر فضای خیزش به سمت جلو کافی نباشد دام به اجبار از پهلو و جلوی خود استفاده می کند که در این حالت بایستی نرده استال دارای ابعاد مناسب باشد تا مزاحمتی در این خصوص نداشته باشد.

خیزش دام از نرده کناری به دلیل اشغال فضای جلو:

مثال بالا توضیح مختصری در خصوص تقابل نقش سازنده و گاو بود. تذکر این نکته ضروری است که توصیه ها برای این فضاها بسته به نژاد،سن و جثه متفاوت می باشد.
در خصوص نقش کارگر و هزینه این بخش، می توان به مدیریت کود و نحوه تمیز کردن اصطبل اشاره کرد که نقش مهمی در طراحی فری استال ایفا می کند. برای مثال، اگر جمع آوری کود روزانه یکبار صورت گیرد این مدیریت با استال های پهن (1/27 متر) که بیشتر از استال های باریک (1/14 متر) کثیف می شوند
سازگار نیست. به عبارت دیگر گاهی هزینه کارگر بیشتر از سود ناشی از استفاده از استال پهن خواهد بود.
بخش های مختلف فری استال
هر فری استال از بخشهای مختلفی تشکیل شده است که عبارتنداز:

بخش های مختلف فری استال:

  • نرده جدا کننده استال (stall partition):فضاهاي استراحت را از استال مجاور جدا نموده و به كنترل حالت نشستن گاو كمك مي نمايد بدون اينكه محدوديت بي موردي براي حركات او بوجود آورد. در خصوص شکل و ابعاد آن، تحقیقات کمی صورت گرفته است اما سازندگان مختلف بسته به دیدگاه و تجربیات خود اشکال مختلفی از نرده فوق را ارائه کرده اند. در هر صورت ارتفاع بخش پایینی و بالایی و سایر ابعاد آن بایستی به گونه ای باشد تا نه تنها برای تحرک دام مانعی را ایجاد نکند بلکه برای تردد ماشین آلات مختلف نظیر تراکتور و باب کت مشکلی را به وجود نیاورد. کوتاهی در خصوص ابعاد قسمتهای مختلف نرده موجب گیر افتادن در داخل استال و آسیب دیدن دام ، عدم استفاده از استال و خوابیدن در راهروها و ... می شود.
  • نرده گردن (Neck Rail)؛ روی نرده های جداکننده نصب می شود تا از حرکت دام به سمت جلو ممانعت کند. با تنظیم این نرده می توان کثیف شدن استالها را به حداقل رساند. بایستی توجه کرد نرده گردني كه بيش از حد پايين يا بيش از حد به عقب استال نزديك باشد مانع بلند شدن گاو شده و او را از ورود به استال دلسرد مي كند. و برعکس، اگر ارتفاع آن از کف استال، زیاد باشد باعث حرکت دام به سمت جلو و گیر کردن در داخل استال و آسیب دیدن آن می شود. لذا بایستی فاصله نرده از عقب استال و ارتفاع آن از کف را بسته به جثه و نژاد دامها تنظیم کرد.

بخش های مختلف فری استال:

  • جدول یا سکوی استال(curb) که کف فری استال را از راهروی اطراف فری استال جدا می کند و موجب نگهداری مواد بستر در درون فری استال و ممانعت از ورود کود به داخل آن می شود. این بخش بسته به نوع ماده ای که برای بستر استفاده می شود به شکل های مختلف ساخته می شود. ارتفاع این جدول معمولا بین 15 تا 20 حداکثر 30 سانتیمتر پیشنهاد می کنند.
  • بستر یا سطح استراحت(stall bed)، که توسط مواد مختلف بستر نظیر ماسه یا تشک و ... پوشیده می شود تا نه تنها سطحی نرم، خشک و راحتی را برای دام ایجاد کند و بلکه مانع آسیب دیدن دام ها شود.
  • تخته سینه (Breast Board، Brisket board)، یک صفحه از جنس چوب، پلاستیک یا یک لوله پی وی سی است که برای جلوگیری از جلوتر رفتن دام در هنگام استراحت می باشد. در سیستمهای اروپایی و ایران معمولا از این بخش استفاده نمی شود و در سیستمهای آمریکای شمالی استفاده از آن مرسوم است.
  • پهنای فری استال: پهنای استال بایستی به اندازه ای باشد که دام به راحتی در آن خوابیده یا بلند شود. اگر پهنای استال زیاد باشد دام تمایل دارد که در آن به صورت مورب بخوابد. دام های کوچکتر در این استال ها می توانند چرخیده وبه صورت معکوس بخوابند که سبب تخلیه کود در جلوی استال می گردد. لذا پهنای استال بسته به نژاد، جثه، سن متفاوت می باشد و توجه به فاکتورهای فوق ضروری است.

انواع اصطبل های نگهداری دام:

ساخت گاوداری های بزرگ به دلیل پیشرفت فن آوری های مورد نیاز دامپروری و ساخت جایگاه های مدرن رو به افزایش است. این فن آوری ها سبب زیاد شدن راندمان کاری و سود گاوداری خواهد شد. از آنجایی که دامها بیشترین زمان خود را در روز صرف استراحت - 14 تا 10 ساعت- می کنند لذا توجه به این مقوله از اهمیت زیادی برخودار است چرا که برای رسیدن به بالاترین سطح تولید و متعاقب آن سود بیشتر، بایستی محل زندگی گاو برای استراحت، مناسب و راحت باشد. به چند دلیل استراحت گاو از اهمیت زیادی برخوردار است:
الف- کاهش مدت استراحت سبب افزایش ایستادن دام شده و احتمال لنگش را در دام افزایش می دهد.
ب- کاهش مدت استراحت و در نتیجه، افت سطح هورمون رشد، افزایش کوتاه مدت سطح کورتیزول در پلاسما
ج- جریان خون به پستان در وضعیت خوابیده بیشتر از وضعیت نشسته است. اگرچه، معدود تحقیقات انجام گرفته، اختلافی در زمینه میزان خوابیدن دام و تولید شیر گزارش نکرده اند.
برای نگهداری گاوها و تلیسه ها، سیستمهای مختلفی استفاده می شود که مرسوم ترین آنها جایگاه باز و فری استال است؛ اگرچه سیستم های مرتع و تای استال در برخی کشورها مرسوم است اما در اینجا مقصود سیستمهایی است که در ایران بیشترین استفاده را دارد می باشد.

جایگاه یا اصطبل باز:

منظور از جایگاه یا اصطبل باز، دسترسی دام به محل وسیعی برای استراحت بوده و به طور آزادانه از آخور و آبخوری استفاده می کند. این جایگاه در آمریکای شمالی با اصطلاح Bedded pack و در اروپا با عبارت Straw Yard مرسوم است.

در این سیستم که در ایران کاربرد زیادی دارد از یک بخش مسقف و یک بخش غیرمسقف به نام بهاربند تشکیل شده است. آبخوری و آخور در بهاربند قرار داده شده است که سبب افزایش سرانه استفاده از آخور توسط هر راس دام می شود. در برخی از گاوداری های آمریکا که از این سیستم استفاده می کنند آخور و آبخوری را به بخش مسقف منتقل کرده که این امر سبب کاهش رفت و آمد گاوها به محل بهاربند و مصون ماندن دام از شرایط نامساعد جوی و نور خورشید در هنگام مصرف خوراک می شود.نظر به اینکه دامها، در هنگام مصرف آب و خوراک بیشترین تولید کود را دارند لذا بین محل استراحت و آخور یک راهرو به نام راهروی آخور در نظر میگیرند تا جمع آوری روزانه کود به سهولت انجام گیرد.

جایگاه فری استال:

این جایگاه از نظر دسترسی آخور و آبخوری شبیه جایگاه باز بوده اما محل استراحت توسط میله هایی به اسم فری استال مجزا شده است به طوری که هر دام فقط می تواند از یک فری استال استفاده نماید. در این سیستم معمولا از بهاربند استفاده نمی شود هر چند، این کار بستگی به نظر گاودار و مقررات محیط زیست منطقه دارد.

بخش های مختلف گاوداری:

هر گاوداری دارای ساختمان ها و تاسیسات مختلفی است که با بخش های دیگر به طور مستقیم یا غیرمستقیم ارتباط داشته و نیازهای همدیگر را در مراحل مختلف بهره برداری مرتفع می سازد. در زیر پلان شماتیک نقشه طراحی شده یک گاوداری 1500 راسی جهت نشان دادن بخش های مختلف یک گاوداری مدرن ارائه شده است:

ذکر این نکته ضروری است که در طراحی بالا عوامل مختلفی دخیل بوده است که در مقاله عوامل موثر بر طرح شرح داده شده است.

با توجه به طرح ارائه شده می توان بخشهای مختلف گاوداری را به صورت ذیل معرفی کرد:

اصطبل های نگهداری گاوهای بالغ (مولد):

این سالن ها برای نگهداری گاوهای دوشا و خشک اختصاص داده می شود. این گروه از سالن ها، بسته به ایده ها و میزان سرمایه گاودار، به سیستم های مختلفی نظیر شکل محل استراحت، نوع سیستم کود، تغذیه و ... مجهز خواهد بود.

جایگاه های نگهداری گله جایگزین:

این بخش برای نگهداری تلیسه ها و گوساله ها لحاظ می شود. به جز گوساله های شیرخوار که ممکن است در فضای باز و در هچ های انفرادی نگهداری شوند سایر دامهای این گروه در اصطبل های مخصوص خود پرورش داده می شوند و بسته به شیوه مدیریتی گله و امکانات گاوداریدر همین بخش زایمان کرده یا سه هفته قبل از زایمان به بخش نگهداری گله مولد منتقل شوند.

 ساختمان شیردوشی:

این ساختمان که در بخش اصطبل های نگهداری گله بالغ قرار دارد علاوه بر دارا بودن سالن شیردوشی و تجهیزات جمع آوری شیر، در گاوداری های مدرن دربرگیرنده اتاق های پرسنل دامپروری گاوداری نظیر اتاق مهندسین دامپروری ، دامپزشک ها، مسئول تلقیح مصنوعی و ... می باشد. در حالی که در سیستم های سنتی و نیمه مدرن این بخش ها در مکان دیگری از گاوداری قرار دارد. در ضمن، بسته به میزان سرمایه گذاری گاودار، هر گاو می تواند مجهز به گردن بند یا پابندی شود که در شیردوشی توسط تجهیزات مخصوص، شناسایی شده و میزان تولید و وضعیت سلامتی آن در کامپیوتر ثبت گردد.

خوراک سازی و انبارهای خوراک:

شامل ساختمان تهیه خوراک و انبارهای کنسانتره و علوفه (یونجه و کلش) است. این بخش بایستی به نحوی طراحی شود که علاوه بر سهولت دسترسی و تهیه خوراک ، از نکات امینی نظیر آتش سوزی برخوردار باشد.

انبار کود و تاسیسات مرتبط:

کودی که از گاوداری جمع آوری می شود(به ویژه در سیستم های فری استال) بسته به قوام آن، ممکن است فرآوری شده و توسط دستگاه های آبگیری کود، بخش مایع آن از بخش جامد جدا شود.

ساختمان های خدماتی:

این ساختمان ها در برگیرنده ساختمان اداری، تعمیرگاه، انبار تجهیزات و ... است که در محل مجزایی که خارج از محوطه نگهداری دام است قرار دارد.

ساختمان شیردوشی:

ساختمان شیردوشی یک ساختمان یا بخشی از یک ساختمان است که در آن، دوشش گاوها و عملیات مربوط به شیر دوشیده نظیر جمع آوری، خنک کردن، ذخیره و انتقال انجام می گیرد. طراحی ساختمان بایستی به گونه ای باشد تا محیط مناسبی را برای انسان و دام فراهم سازد. در این ساختمان، علاوه بر موارد فوق، فعالیت های دیگری نظیر بخش اداری، استراحت کارکنان و ... ممکن است انجام گیرد.
لازم به ذکر است که مرکز شیردوشی، پیچیده ترین ساختمان در یک گاوداری می باشد. توجه به گاو، کارگر، شیر، خلا، تامین آب گرم و سرد، جمع آوری فاضلاب و کود، تهویه و ... این موضوع را به خوبی نشان می دهد. گاو و کارگر دو بخش اصلی را در طراحی ساختمان شیردوش تشکیل می دهند. بنابراین طراحی نامناسب ساختمان، مسیرهای رفت و آمد، نرده ها و درها، لغزندگی کف و هر چیز دیگری که سبب ناراحتی گاو و کارگر گردد کاهش تولید شیر،کاهش راندمان دوشش گاوها و کیفیت شیر را در پی خواهد داشت.از سوی دیگر، طراحی محل های ارتباطی بایستی به گونه ای باشد مسیرهای مورد استفاده دام، انسان و ماشین آلات به صورت مجزا بوده و از استفاده مداوم از مسیرهای یکدیگر خودداری شود.

بخش های ساختمان شیردوشی:

ساختمان شیردوشی بایستی حداقل دارای بخش های ذیل باشد:

1- محوطه انتظاری:

جایی است که گاوهای دوشا برای دوشش، در آن نگه داشته تا به نوبت و گروهی وارد سالن شیردوشی شوند.

2- سالن شیردوشی:

جایی است گاوها برای دوشش ولرد آن می شوند. طراحی و ساخت سالن شیردوشی که بخش اصلی ساختمان شیردوشی را تشکیل می دهد نیازمند گذر از مراحل گوناگون و همفکری کارشناسان و افراد مختلف می باشد. بسته به نحوه ایستادن گاو و نصب خط دوشش، سالن های شیردوشی به اشکال مختلفی ساخته می شود. لذا بایستی قبل از ساخت سالن بایستی نوع سالن شیردوشی انتخاب شود.

3- اتاق شیر:

محلی است که شیر خنک شده و ذخیره می شود. تجهیزاتی که برای تمیز کردن و شستشو سیستم شیردوشی مورد استفاده قرار می گیرند در این بخش قرار داده می شوند.

4- اتاق تجهیزات:

محلی است که تجهیزات مکانیکی که برای شیردوشی و خنک کردن شیر از قبیل پمپ های خلا، کمپرسور و آبگرمکن، در آن قرار داده می شوند.

5- انبار:

یک اتاق یا کابینت برای نگهداری موادشیمیایی، فیلترها و ... است.

پلان شماتیک ساختمان شیردوشی:

غلاوه بر بخش های ضروری ذکر شده، در بیشتر حالات ممکن است که مرکز شیردوشی در برگیرنده برخی یا تمامی قسمت های ذیل باشد:

1- بخش اداری:

برای ثبت و نگهداری رکوردهای گله مورد استفاده قرار می گیرد. هرچند در برخی موارد این قسمت برای انجام کلیه کارهای اداری گاوداری در نظر گرفته می شود.

2- بخش استراحت کارگر:

محلی است که دارای حمام، دستشویی، آشپزخانه، میز غذاخوری و محل استراحت و ... است که برای راحتی کارگر مورد استفاده قرار می گیرد.

3- انبار دارو:

محوطه یا اتاقی است که برای نگهداری داروهای ضروری که برای گاوهای شیرده و غیرشیرده مصرف می شود می باشد.

4- محوطه دامپزشکی (treatment area):

بخشی است که گاوها را برای یک دوره کوتاه (1 تا 2 ساعت) نگه داشته تا مواردی نظیر درمان، تلقیح و ... انجام گیرد. هر چند این محوطه را می توان در مسیر برگشت از شیردوشی در نظر گرفت.

5- بیمارستان و زایشگاه:

در گاوداری های کوچک، ممکن است محلی را برای نگهداری گاوهای بیمار یا آماده زایش در کنار محوطه انتظار، اختصاص دهند. که این موضوع به دلیل سهولت مشاهده این دام ها می باشد. اما در گاوداریهای بزرگ این قسمت را اصطبل گله مولد در نظر می گیرند.

6- محل تهیه خوراک گوساله:

7- محل بارگیری دام های حذفی:

8- پن شستشو:

محلی است که پستان گاوها توسط تجهیزاتی که بر روی کف قرار دارند شسته می شود. این محوطه پشت محوطه انتظار در نظر گرفته می شود.

ارزیابی و انتخاب سایت:

تخاب سایت یا زمینی مناسب برای احداث یک گاوداری موفق ضروری است. لذا، برای اطمینان از سایتی که برای ساخت یک گاوداری جدید یا گسترش آن در نظر گرفته می شود بایستی چند مرحله اساسی را مدنظر قرار داد تا در آینده دچار مسائل و مشکلات مختلف نشد. به عبارت دیگر، سرمایه گذاری در یک گاوداری برای آینده انجام می گیرد نه گذشته.

قبل از اقدام به ارزیابی سایت بایستی به چند سوال پاسخ داد:

آیا ساختمان و تاسیات جدیدی ساخته خواهد شد یا از تاسیسات موجود استفاده خواهد شد؟

احداث گاوداری ممکن است در یک زمین بایر و عاری از هرگونه از ساختمان صورت گیرد یا اینکه در جایی که قبلا گاوداری قدیمی یا گوسفندداری یا ... بوده انجام گیرد. در حالت دوم، بایستی در خصوص قابل استفاده بودن ساختمانهای موجود و همچنین صرفه اقتصادی آنها بحث و مشورت کرد.

گاوداری ایده آل شما چگونه باید باشد؟ چه مراحل منطقی بایستی طی شود تا به اهداف خود برسید؟

قبل از ساخت بایستی، در خصوص نوع سیستم هایی که قرار است بکار برده شود تصمیم گیری صورت پذیرد. به عنوان مثال از جایگاه فری استال استفاده می شود یا جایگاه باز با بهاربند؟ سیستم جمع آوری کود و انتقال آن چگونه بایستی صورت گیرد؟ سیستم شیردوشی، تهیه خوراک و ... چگونه بایست باشد؟

چه اهدافی برای 5، 10، 15 سال آینده مدنظر است؟

برخی از گاوداران، براساس میزان سرمایه ای که در اختیار دارند تصمیم می گیرند ابتدا بخشی از گاوداری ساخته شود و به مرور و با افزایش سرمایه، گاوداری خود را توسعه دهند و ظرفیت آن را بیشتر کنند. لذا ضروری است از همان ابتدا مشخص کنند آیا بایستی گاوداری با هدف توسعه ساخته شود یا ظرفیت گاوداری ثابت باقی بماند.

چه تغییراتی در اطراف گاوداری رخ خواهد داد؟
آیا منطقه کشاورزی خواهد ماند یا به سمت غیرکشاورزی شدن پیش می رود؟
اگر منطقه به سمت غیرکشاورزی شدن پیش می رود بایستی از قوانین و مقرراتی که در آینده گریبانگیر دامدار خواهدشد اطلاع یافت.
برای طراحی مناسب، بایستی از کل سایت آشنایی پیدا کرد. برای رسیدن به این مقصود، یک نقشه ساده که در آن ساختمان ها، جاده ها، رودها، چاه ها، خطوط مهم، مسیرهای زه کشی، چاه ها، همسایگی ها و هر گونه عناصر مهم دیگر، نشان داده شده است بایستی در دسترس باشد.

نقشه کلی از تاسیسات موجود و همسایگی ها:

در مرحله بعد، برای ارزیابی سایت بایستی. نقشه های توپوگرافی، اطلاعات خاکشناسی و هواشناسی توسط موسسه یا شرکت های مربوطه تهیه شود تا اطلاعات جامعی در مورد سایت در دسترس باشد.
در تصویر ذیل نمونه ای از نقشه توپوگرافی زمین را نشان می دهد که از یک سری خطوط مختلف تشکیل شده است. خطوط اصلی (خط چین) که مرز زمین و شکل هندسی آن را نشان می دهند. خطوط عرضی یا تراز که با رنگهای مختلف کشیده است برای تعیین شیب زمین استفاده می شود. در ضمن جهت شمال نقشه که برای جانمایی ساختمانهای گاوداری از اهمیت به سزایی بر خوردار است نیز در آن درج شده است. ذکر این نکته ضروری است که این نقشه ها در نرم افزار اتوکد ترسیم و قابل بهره برداری است.

نمونه ای از نقشه ساده شده توپوگرافی زمین:

در ذیل تصویر گلباد به عنوان نمونه نشان داده شده است که از اطلاعات مربوط به هواشناسی تهیه شده است که در بخش عوامل موثر بر طرح شرح داده خواهد شد.

گلبادهای تابستان و سالیانه:

در طراحی حرفه ای، نقشه های منابع طبیعی، هوایی، توپوگرافی و خاکشناسی نه تنها اطلاعات با ارزشی را فراهم می سازد بلکه طیف گوناگونی از سایت را مورد ارزیابی قرار می دهد.

خصوصیات سایت:

بعد از تعیین سایت، بایستی لیستی از خصوصیات آن را تهیه نمود. این لیست شامل آب، زه کشی، مساحت مورد نیاز، فاکتورهای off farm، دسترسی ها، آب وهوا، فاضلاب، مقررات و قوانین و نظرات شخصی می باشد. وقتی که این لیست تهیه می شود انتخاب سایت منطقی تر و بهتر صورت می گیرد.

فاکتورهای ضروری سایت: سایت هایی که نتواند چهار فاکتور ذیل را فراهم سازد بایستی حذف شود:
1- آب: سایت بایستی دارای آب مناسب از لحاظ کمی و کیفی باشد. اگر چنین فاکتوری تامین نشود سایت را مورد توجه قرار ندهید.
2- زه کشی: تاسیسات و ساختمان های گاوداری بایستی در جایی احداث شوند که دارای یک زه کشی سطحی و زیرسطحی باشد. توپوگرافی سایت بایستی اجازه می دهد تا آب ها از محل گاوداری دور شود. زه کشی زیرسطحی سبب جلوگیری از آسیب رسیدن به فونداسیون و یخ زدگی آن می گردد. ساختمان ها را در محل عمیق یا پایین دست قرار ندهید.
3- مساحت های مورد نیاز: مساحت گاوداری بایستی از مقدار زمین موردنیاز به اصطبل ها بیشتر باشد. در نظر گرفتن محوطه خوراک سازی، انبار ماشین آلات، مسیرهای حرکت، تجهیز کردن سیستم آب و برق، محوطه کود و فاصله مناسب از همسایه ها برای احداث گاوداری ضروری می باشد. حفظ فاصله مناسب اصطبل ها و سایر ساختمان ها برای تهویه مناسب و ایمنی آتش سوزی ضروری است.
4- فاکتورهای off-farm: این فاکتورها شامل محیط اطراف گاوداری نظیر توسعه شهر، کدهای ساختمانی و مقررات آلودگی می باشد. در سایت بایستی کدهای ساختمانی و مقررات آلودگی (محیط زیست) رعایت شده باشد و از فاصله مناسب با تاسیسات اطراف آن برخوردار باشد.

عوامل موثر بر طراحی:

عواملی مختلفی بر شکل و محل استقرار اصطبلهای نگهداری دام تاثیر دارند که از آن جمله می توان به موارد ذیل اشاره کرد:
آب و هوا:
جهت باد غالب در تابستان و سال، زاویه تابش در ماه های مختلف سال، میزان بارش روزانه، ماهیانه و... بر طرح و جانمایی تاسیسات مختلف تاثیر دارد.
مشخصات هندسی زمین:
مساحت سایت در تعداد دامی که مقرر شده نگهداری شود تاثیر به سزایی دارد. همچنین شکل هندسی سایت می تواند بر شکل و جانمایی اصطبلهای دام موثر باشد.
دسترسی ها:
سایت بایستی دارای جاده هایی برای ماشین حمل شیر، سرویس پرسنل، دامپزشک ها، تحویل خوراک،تجهیزات کود و ... بوده و در تمام شرایط آب وهوایی منطقه قابل استفاده باشد.
قوانین و مقررات دامپروری و محیط زیست
وجود قوانین مختلف در زمینه دامپروری و محیط زیست می تواند مدیریت کود و ساخت تاسیسات مختلف کود و جانمایی آنها موثر باشد. لذا آگاهی از این قوانین و محدودیت هایی که ممکن است درآینده گریبانگیر طرح شود ضروری است.
امنیت
سایت بایستی در مقابل سرقت، آتش سوزی، عوامل بیماری زا و ... ایمن باشد. لذا بایستی در کار کارگران،دسترسی مراجعه کنندگان به گاوداری محدودیت ایجاد گردد.

کود و مدیریت آن:

مواد مغذی کود و مواد آلی قابل تجزیه، از اجزا طبیعی محیط زیست هستند که سرانجام برای تولید بافت های گیاهی و جانوری مورد استفاده قرار می گیرند. با وجود اینکه این مواد ممکن است مواد زائد نامیده شوند اما در حقیقت منابعی هستند که در اکوسیستم طبیعی بازیافت خواهند شد. وقتی که این منابع به مقدار کمی تولید شوند ارزشمند محسوب شده اما وقتی که به مقدار زیاد تولید شوند به عنوان تهدیدی برای محیط زیست تلقی می شوند و در حقیقت مواد زائد به حساب می آیند. در چنین حالتی بایستی برنامه هایی برای دفع و دور کردن این مواد طرح ریزی گردد حتی اگر هزینه انجام این برنامه ها بیشتر از ارزش بازیافت آنها باشد.
در گاوداری های بزرگ، بیشترین اثر منفی کود مربوط به نفوذ مواد مغذی آن به زمین و آلودگی آب ها می باشد. تولید بوهای آزاردهنده برای همسایگان گاوداری های شیری از جمله موارد دیگری است که ممکن است مشکلات قانونی درپی داشته باشد.
خصوصیات کود
کمیت، ترکیب و استحکام کود، انتخاب و طراحی سیستم کود را تحت تاثیر قرار می دهد. در سخت گیرانه ترین تعریف، کود فقط در برگیرنده مدفوع و ادرار دام می باشد. اما در بسیاری از دامداری ها، بستر، ضایعات خوراک، باران، خاک، فاضلاب شیردوشی یا آب حاصل از شستشوی محوطه و … با مدفوع و ادرار دام مخلوط می شود. لذا این موضوع سبب می شود که خصوصیات کود حاصله با کود تازه تفاوت زیادی داشته باشد. لذا در این متن برای جلوگیری از اختلاف، اصطلاح کود تازه برای مخلوط مدفوع و ادرار استفاده خواهد شد.
قوام یا استحکام کود (Manure Consistency)
قوام یا استحکام کود که تحت تاثیر مقدار ماده جامد آن قرار دارد اصلی ترین فاکتوری است که در انتخاب سیستم جمع آوری و انتقال کود نقش دارد. لذا کود را بر اساس این فاکتور به صورت زیر تقسیم میکنند:

کود جامد(Solid Manure):

این کود شامل مدفوع و ادرار دام بوده که به آن مواد بستر نظیر کاه و کلش یا خاک اره اضافه شده است و آب آبخوریها یا باران و برف به آن اضافه نشده است. این کود که در اصطبل های باز با بهاربند یا بستر فشرده یا زایشگاه یافت می شود قابلیت دپو کردن یا رو هم انباشتن را دارد.

کود نیمه جامد(Semi-solid Manure):

کودتازه گاو در این گروه قرار می گیرد که به آن مواد بستر کمی اضافه شده و آب باران یا آبخوری ها به آن اضافه نشده است.

کود نیمه مایع(Slurry Manure):

وقتی کودتازه گاو با مقداری آب مخلوط شود به حالت نیمه مایع در می آید. این کود را در اصطبل های فری استال یا محل آخور بهاربند اصطبل های باز یا بستر فشرده، زمانی که سیستم جمع آوری ، شروع به کار می کند و کود تازه را با آب آبخوریها که در راهروها ریخته شده است یا آب باران مخلوط می کند ایجاد می شود.

کود مایع (Liquid Manure):

کودی که با فاضلاب شیردوشی یا آب سیستم فلاش مخلوط شده باشد در این گروه قرار می گیرد.

سیستم های جمع آوری کود:

سیستم های مختلفی برای جمع آوری کود وجود دارد که براساس نوع اصطبل و تاسیسات، میزان سرمایه گاودار، هزینه کارگر انتخاب و مورد استفاده قرار می گیرد.مرسوم ترین این سیستمها عبارت است از تراکتور یا زنبر ، باب کت، اسکریپر، فلاش و Slotted Floor است.
تراکتور و باب کت قابلیت کار در تمامی سیستم های فری استال و اصطبل های باز با بستر فشرده را دارند. این موضوع به دلیل کارکرد مناسب این ماشین آلات در جمع آوری انواع کودها و سازگاری با شرایط مختلف آب و هوایی می باشد. در زیر دو شکل نصب بیل جمع کننده کود را نشان می دهد.

تراکتور با بیل یا تیغه پشتی (زنبر)

تراکتور با بیل یا تیغه جلویی

سیستم اسکریپر از یک تیغه که توسط یک سیم بکسل،زنجیر یا تسمه فلزی که به موتوری متصل است تشکیل شده است. نیروی موتور به سیمها یا تسمه فلزی منتقل شده و باعث کشیده شدن تیغه اسکریپر و جمع آوری کود از راهروها می شود. این سیستم بیشتر در راهروی های آخور و استال اصطبل های فری استال یا راهروی آخور اصطبل های بستر فشرده استفاده می شود. در تصویر ذیل، یک اسکریپر زنجیری نشان داده شده است که نیروی موتور توسط قرقره ها و سیم بکسل یا زنجیر به تیغه ها منتقل می شود و باعث حرکت رفت و برگشتی آنها می شود. البته نوع دیگری از اسکریپر وجود دارد که توسط نیروی هیدرولیک و جک ها تیغه ها را جابجا می کنند.

بخش های مختلف سیستم اسکریپر زنجیری یا سیم بکسلی

سیستم فلاش که با نیروی فشار آب کار می کند که از چند مخزن نگهداری آب و لوله های رابط انتقال آب به آن و راهروهای اصطبل تشکیل شده است. آب توسط لوله ها به راهروها منتقل شده و پس از جمع آوری کود آن را به درون کانال انتهای اصطبل منتقل می کند.
سیستم Slotted Floor که از شیارهایی در کف راهروی اصطبل تشکیل شده است و کود از لابه لای این شیارها به کانال زیر آن ریخته می شود. این سیستم نیز همانند سیستم اسکریپر در راهروهای اصطبل فری استال یا راهروی آخور اصطبل بستر فشرده استفاده می شود.
در سالهای اخیر ماشین آلاتی ابداع شده اند که کود را توسط یک تیغه جمع کرده و سپس توسط نیروی مکش یا اوگر به تانکر یا مخزن که دز پشت ماشین قرار دارد (همانند کامیون)منتقل می کند. بعد از پر شدن مخزن، توسط همان وسیله نقلیه،کود به محل انبار موقت یا دائم یا مزرعه منتقل می شود.

سیستم های انتقال

از جمله سیستم های که در انتقال کود مورد استفاده قرار می گیرند تریلرها، پمپ و کانال است. تریلرها قابلیت انتقال کود در مسافتهای دور را دارند بایستی برای کودهای مایع و نیمه مایع به خوبی آب بندی شده باشند تا مشکلی در خصوص زه آب کود و انتشار آن در گاوداری نداشته باشند. سیستم پمپ که معمولا از یک کانال کود که کود جمع آوری شده در آن ریخته می شود و به یک منهول یا چاه منتهی می شود تشکیل شده است. در منهول پمپ قرار دارد که کود را توسط لوله های PVC فشار قوی به محل فرآوری کود یا لاگن منتقل می کند.
سیستم کانال معمولا در زمانی که محل فرآوری کود یا لاگن نزدیک اصطبل است استفاده می شود.

محیط گوساله های شیرخوار

انواع جایگاه:
گوساله های شیرخوار را می توان در جایگاه های مختلفی نگهداری دارد که انتخاب هر کدام به دیدگاه گاودار، میزان سرمایه گذاری و ... بستگی دارد. این جایگاه ها عبارتند از:

1- هچ های انفرادی (Individual Hutches)

هچ های انفرادی که در ایران بیشترین کاربرد را دارد به اشکال مختلف مورد استفاده قرار می گیرند. هچ ها ممکن است از دو قسمت مسقف و غیرمسقف تشکیل شده یا یک فقط دارای یک بخش مسقف باشد. از سوی دیگر این نوع جایگاه ها ممکن است که در اصطبل یا محوطه باز قرار داده شوند. در زیر، دو شکل بتونی (ثابت) و پلاستیکی (متحرک) نشان داده شده است.

2- پن های انفرادی

پن های انفرادی از دیوارهای جدا شونده یا یک قفس سیمی تشکیل شده و معمولا در اصطبل قرار داده می شوند.

اصول نگهداری:

صرف نظر از نوع جایگاه، برای موفقیت در نگهداری گوساله اصل های زیر بایستی رعایت شود:
1- تهویه: تهویه مناسب سبب کاهش انتقال پاتوژن های موجود در هوا از گوساله ای به گوساله دیگر و خروج گازهای مضر می شود.
2- راحتی گوساله: راحت بودن گوساله سبب می شود تا مواد مغذی مصرف شده برای رشد او استفاده شود و برای مقابله با عوامل استرس زا(نظیر گرم کردن بدن) مورد مصرف قرار نمی گیرد. خشک بودن (وجود زه کشی جایگاه و بستر مناسب)، دور بودن از کوران و باد، دسترسی به آب و خوراک از جمله عواملی هستند که بر راحتی گوساله تاثیر زیادی دارند.
3- اقتصادی بودن جایگاه: علاوه بر توجه به هزینه ساخت جایگاه، بایستی راحتی کارگر یا کارگرها را نیز لحاظ کرد تا راندمان کاری افزایش یابد.

انواع اصطبل فری استال:

براساس تعداد ردیف های فری استال موجود دریک اصطبل و وضعیت نشستن گاوها نسبته به هم ، می تواناین اصطبل ها به اسامی مختلف زیر طبقه بندی کرد:

۱- اصطبل های فری استال 2 ردیفه:

در جایگاهدو ردیفه، فری استال ها در دو ردیف قرار گرفته و راهروی فیدر در یک سمت آن قرار می گیرد. راهروی فیدر را می توان در داخل اصططبل قرار داد (مانند تصاویر ذیل) یا بیرون آن قرار داد.
توضیح: در پلان های زیر خطهای خاکستری نشان دهنده محل فری استال ها و خط مشکی عمود بر آنها نشان دهنده مرز دو فری استال است.

۲- اصطبل های فری استال 4 ردیفه:

جهت اختصاص سطح کمتری از زمین و متعاقب آن کاهش هزینه های ساخت و مدیریت بهتر گاوها، دو ردیف فری استال به صورت قرینه در سمت دیگر راهروی فیدر قرار می دهند که اصطبل فری استال 4 ردیفه ایجاد می گردد.

نکته:
در فری استال های 2 ردیفه و 4 ردیفه قرار گرفتن فری استال ها نسبت به یکدیگر باعث ایجاد یک تقسیم بندی دیگر می شود:
۱- حالت سربه سر (Head to Head): در این حالت گاوها روبروی یکدیگر قرار می گیرند.
۲- پشت به پشت ( Tail to Tail or Back to Back): در این حالت گاوها پشت به یکدیگر قرار می گیرند. و راهروی کود یا استال بین دو ردیف فری استال قرار می گیرد.

نحوه نشستن گاوها در فری استال سر به سر (سمت راست) و پشت به شت (سمت چپ)
از نقاط ضعف حالت پشت به پشت نسبت به حالت سر به سر می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

  • قرار گرفتن یک ردیف فری استال در نزدیکی دیوار کنار اصطبل و تابش نور خورشید به ردیف فوق که سبب عدم استفاده از آن توسط گاوها در ماه های گرم سال خواهد شد
  • دسترسی تمام گاوها از یک راهرو به راهروی آخور و دورتر بودن محل استراحت نسبت به آخور

از سوی دیگر، در حالت سر به سر، نصف استال ها نزدیک آخور قرار دارد لذا دسترسی گاوها به استال ها بیشتر بوده و مسیر کمتری بین آخور و استال ها پیموده می شود. مزیت اصلی حالت پشت به پشت، سهولت
Handling گاوها می باشد.

اصطبل های فری استال 3 ردیفه:

در جایگاه 3 ردیفه، فری استال ها در 3 ردیف قرار گرفته و راهروی فیدر در یک سمت آن قرار می گیرد.

اصطبل های فری استال 6 ردیفه:

جهت اختصاص سطح کمتری از زمین و متعاقب آن کاهش هزینه های ساخت و مدیریت بهتر گاوها، 3 ردیف فری استال به صورت قرینه در سمت دیگر راهروی فیدر قرار می دهند که اصطبل فری استال 6 ردیفه ایجاد می گردد.

مقایسه اصطبل فری استال 4 ردیفه نسبت به 6 ردیفه:

از نقاط ضعف اصطبل فری استال 6 ردیفه نسبت به 4 ردیفه می توان به موارد ذیل اشاره نمود:
- بیشتر بودن بار گرمایی درون اصطبل ها در فصول گرم و افزایش استرس حرارتی.
- افزایش تراکم دام سبب افزایش رطوبت اصطبل می گردد که این عامل به همراه عامل گرما سبب افزایش تنش حرارتی در ماه های گرم سال خواهد شد.
- کاهش سرانه آخور به دلیل افزایش تعداد دام ها و افزایش تنش های رفتاری گاوها و مشکلات ناشی از آن
- مشکلات ناشی از تهویه به دلیل پهن تر شدن اصطبل و استفاده از هوای اصطبل توسط تعداد دام بیشتر (50 درصد)
- قرار گرفتن دو ردیف فری استال در دو طرف راهروی استال در جایگاه 6 ردیفه نسبت به یک ردیف فری استال در کنار راهروی فری استال در اصطبل 4 ردیفه؛ این حالت سبب تخلیه کود بیشتر و افزایش تولید گازهای ناشی از کود در راهروی استال
- قرار گرفتن یک ردیف فری استال در نزدیکی دیوار کنار اصطبل و تابش نور خورشید به ردیف فوق که سبب عدم استفاده از آن توسط گاوها در ماه های گرم سال خواهد شد
مزیت مهم اصطبل 6 ردیفه نسبت به اصطبل 4 ردیفه کاهش مساحت اصطبل و متعاقب آن کاهش هزینه های ساخت اصطبل می باشد. هرچند، هزینه فری استال ها برای هر دو حالت یکسان است.
برای مشاهده عکس های سه بعدی اصطبل فری استال 6 ردیفه اینجا کلیک نمایید.
- اصطبل های فری استال عمود به بهاربند
در ایران، این شکل قرارگیری استال ها معمولا در گاوداری هایی اجرا می شود که از سیستم جایگاه باز و بهاربند استفاده می کنند و دامدار با حفظ ساختمانهای فعلی در زیر قسمت مسقف فری استال ها را نصب می کند و گاوها به جای بستر وسیع در فری استال ها استراحت می کنند.

فری استال های عمود بر بهاربند

اصول تهویه جایگاه:

سیستم های تهویه سالن های نگهداری دام به حفظ راحتی گاوها کمک کرده و موجب حفظ سلامتی و تولید آنها می شود. وقتی دام ها در زیر سقف قرار می گیرند به دلیل انتشار گرما و گازهای مختلف و همچنین رطوبت (از طریق تنفس و مدفوع و ادرار) باعث کاهش کیفیت هوای سالن می شوند که ضروری است این هوا با هوای تازه و با کیفیت مناسب بیرون سالن معاوضه شود. هوای تازه بیرون اصطبل حتی در شرایط سرد و زمستانی یا شبهای طوفانی برای خارج کردن رطوبت و گازهای جمع شده در اصطبل ضروری است؛ در غیر اینصورت سلامتی و عملکرد دام به مخاطره خواهد افتاد. از سوی دیگر، ساختمان هایی که از تهویه ضعیف برخوردارند به دلیل تجمع رطوبت و گازهای خورنده در آن، زودتر فرسوده می شوند. لذا یک سیستم تهویه مناسب جهت افزایش عمر ساختمان نیز موثر خواهد بود. وجود بوی نامطبوع و نم که احتمالا در بخش هایی از اصطبل رطوبت متراکم شده نشانه تهویه نامناسب است.

بنابراین سیستم تهویه سه نقش اصلی را ایفا می نماید:

الف- تامین هوای تازه و اکسیژن کافی
ب- خارج کردن رطوبت، گازها، گرد وغبار، گرما و پاتوژن های درون اصطبل
د- کنترل دمای هوا

اصول پایه تهویه:

هوای تازه با هوای آلوده جایگاه مخلوط شده و از آن خارج می شود
به طور کلی دو نوع سیستم تهویه مورد استفاده قرار می گیرد:
الف- تهویه مصنوعی (مکانیکی): در این سیستم از هواکش ها برای ایجاد اختلاف فشار بین محیط بیرون و درون اصطبل جهت تبادل هوا استفاده می شود. در یک گاوداری از این سیستم معمولا برای ساختمان شیردوشی و اداری استفاده می شود اگر چه در چند سال اخیر، استفاده از این روش برای اصطبل¬ها مورد توجه قرار گرفته است.
ب- تهویه طبیعی: این سیستم، بر جریان بادهای محلی و اختلاف دمای بیرون و درون ساختمان جهت جابجایی هوا تکیه دارد و از فن ها برای این منظور استفاده نمی شود. این سیستم معمولا برای اصطبل های نگهداری دام استفاده می شود زیرا هزینه های اجرایی آن کمتر از تهویه مصنوعی بوده و وابسته به نیروی برق و نگرانی از قطعی آن نبوده و از سوی دیگر، استفاده از لوازم روشنایی الکتریکی در روز منتفی می باشد زیرا سطح زیادی از ساختمان باز است.
با وجود مزایای ذکر شده، مواردی نظیر ضعف کنترل دما در طول ماه های سرد سال، کمتر بودن کنترل توزیع هوا در داخل ساختمان و کمی اثر بر ایجاد جریان هوا در طول ماه های گرم تابستان از جمله نقاط ضعف این سیستم نسبت به تهویه مصنوعی است.
آیا فن های خنک کننده که در تابستان ها استفاده می شود کار تهویه را هم انجام می دهند؟
هدف اصلی از تهویه، تامین هوای تازه برای کل اصطبل و کلیه دام ها است که این هوا بایستی از کمیت و کیفیت مناسبی برخوردار باشد. منبع این هوا، محیط بیرون اصطبل است . بنابراین فن ها یا هواکش های نصب شده روی آخورها و استال ها سبب تبادل هوا نشده و نمی تواند جانشین مبانی اصلی تهویه سالن که در زمان طراحی و ساخت بایستی مورد توجه قرار بگیرد گردد.

تاثیر جهت اصطبل فری استال بر نفوذ نور خورشید:

زمانی که جهت طولی اصطبل فری استال در راستای شمالی-جنوبی قرار داده شود نسبت به جهت شرقی-غربی بطور بالقوه, مدت زمان بیشتری در معرض تابش مستقیم خورشید قرار خواهد گرفت. این موضوع می تواند سبب استرس حرارتی در ساختمانهای فری استال با جهت گیری شمالی-جنوبی نسبت به شرقی-غربی شود.
در یک تحقیق بر روی 6 گاوداری در کانادا نشان داد دما و THI درون اصطبل های شرقی-غربی کمتر از ساختمانهای شمالی-جنوبی بود. سرعت تنفس گاوها نیز در ساختمانهای شمالی-جنوبی بیشتر از ساختمانهای شرقی-غربی بود. اگر چه اختلاف دما و THI درون اصطبل, تفاوت سرعت تنفس بین اصطبلهای شرقی-غربی و شمالی-جنوبی به تنهایی نمی تواند موثر باشد و بایستی سایر فاکتورها نظیر جریان هوا و استرس دام, نیز ممکن است در ایجاد تفاوت سرعت تنفس سهیم باشد.
تصویرهای زیر میزان تابش نور خورشید را در ساعتهای مختلف روز در اصطبل های شمالی-جنوبی و شرقی-غربی نشان می دهد. لازم به ذکر است که طول اصطبل های ذیل 66 متر می باشد.

آخور و مدیریت آن:

40 تا 60 درصد هزینه های تولید شیر مر بوط به هزینه های خوراک است؛ بنابراین ضروری است به سیستم تهیه خوراک و مدیریت بهینه آن توجه زیادی صورت گیرد تا از اتلاف و افزایش هزینه ها جلوگیری کرد. محل نهایی سیستم خوراک، آخورها می باشد که در این متن در مورد نکات مورد توجه صحبت خواهد شد.

گروه بندی گاوها و سرانه آخور:

وقتی که گاوها گروه بندی می شوند رفتار اجتماعی آنها تغییر کرده و قلدری و ترسو بودن دام ها به ویژه در هنگام مصرف خوراک مشخص می گردد. قلدری گاوها با اندازه بدن، سن و ... همبستگی دارد. این حالت می تواند مصرف خوراک را تحت تاثیر قرار دهد. رقابت شدید در آخور در زمان برگشت از شیردوشی و زمانی که خوراک تازه تحویل داده می شود صورت می گیرد.
در تحقیقی که بر روی گروه کوچک صورت گرفت مشخص شد که حداکثر اثر قلدری و رقابت برای مصرف غذا بین 30 تا 45 دقیقه بعد از تحویل خوراک به طول می انجامد. این آزمایش نشان داد که نسبت اندازه گروه با طول آخور نبایستی محدود شود یا قابلیت دسترسی به خوراک نباید محدود شود تا از کاهش مصرف خوراک گاوهای ترسو جلوگیری شود زیرا در زمانی که رقابت برای مصرف خوراک وجود دارد گاوهای قلدر معمولا زمان بیشتری را صرف مصرف خوراک، نسبت به گاوهای ترسو صرف می کنند که این موضوع سبب مصرف بیشتر خوراک توسط آنها شده و کاهش مصرف خوراک گاوهای ترسو را در پی دارد.
بنابراین توجه به طول مناسب آخور به ازای هر گاو (سرانه آخور) از اهمیت خاصی برخوردار است. جدول زیر ارتباط مصرف خوراک و رفتار تغذیه ای دام ها نشان می دهد:
جدول- سرانه آخور و رفتار تغذیه ای گاوهای شیری
سرانه آخور (متر) بر مصرف ماده خشک
0/21 > کاهش زمان و مقدار مصرف
0/51-0/21 افزایش رقابت به همراه اثر متغیر بر مقدارمصرف
0/61 - 0/51 عدم اثر قابل ملاحظه بر مقدار مصرف

مدت زمان دسترسی به خوراک:

گاوها بایستی 16 تا 18 ساعت به TMR دسترسی داشته باشند.
زمان تحویل خوراک
گاوها TMR را در وعده های مختلف مصرف می کنند که مهمترین وعده مصرف خوراک بعد از شیردوشی است. خوراک تازه بایستی بعداز شیردوشی به ویژه شیردوشی صبح در اختیار گاوها قرار گیرد.
حصار آخور
بیشترین مقدار تولید بزاق، کمترین مقدار جدا کردن ذرات خوراک و پراکندن آن زمانی است که گاو در حالتی که در چراگاه غذا مصرف میکند باشد. لذا ضروری است کف آخور از کف راهروی پشت دیوار آخور حدود 10 تا 15 سانتیمتر بالاتر باشد. وجود حصار مناسب برای آخور ، سبب کاهش پراکندن TMR و تشویق مصرف آن خواهد شد.

حالت مصرف علوفه در چراگاه:

هل دادن خوراک
معمولا گاوها در هنگام مصرف خوراک، آن را به بیرون پراکنده می کنند که این قسمت خوراک از دسترس آنها خارج می شود. لذا بایستی به صورت دستی یا با باکمک تراکتور و تیغه ای در جلوی آن نصب است TMR به سمت آخور هل داده شود.

تجهیزات خوراک سازی:

تهیه خوراک بر اساس فرمول های که محاسبه و نوشته شده است توسط تجهیزات و ماشین آلات مختلف انجام می گیرد که بسته به محل تهیه آن، می تواند متفاوت باشد. به عنوان نمونه، در گاوداری های مدرن از فیدرمیکسر برای اختلاط اجزا خوراک استفاده می شود اما در مرغداریها و کارخانجات تهیه خوراک از این وسیله استفاده نمی شود. در این متن، سعی شده است کلیه تجهیزاتی که در تهیه خوراک استفاده می شود به صورت فهرست وار معرفی شود.

مراحل تهیه خوراک در خوراک سازی:

دریافت خوراک
کامیون یا تریلر حمل خوراک پس از توزین بر روی باسکول، به این قسمت وارد می شود. در این بخش، خوراک به صورت های مختلف دریافت می شود:
الف- فله:
خوراک فله، توسط نیروی ثقلی از زیر یا روی کامیون یا توسط کارگرها تخلیه می شود. خوراک تخلیه شده به صورت های زیر به انبار اصلی منتقل می شود:
تراکتور یا لودر:

در این حالت که در گاوداری ها مرسوم است، خوراک در نزدیکی انبار اصلی تخلیه شده و توسط ماشین آلات فوق به محل مورد نظر منتقل می شود.

هاپر یا گودال دریافت:

این قسمت در کارخانجات تهیه خوراک ایجاد می شود. خوراک ریخته شده در این قسمت توسط بالابرها (Elevators) و انتقال دهنده ها (Conveyors) به انبار اصلی یا قسمت دیگر منتقل می شود.

ب- کیسه یا بسته بندی:

در این حالت کیسه ها به صورت دستی (نیروی کارگر) یا مکانیکی (لیفتراک، نوار نقاله) به انبار اصلی منتقل م

(0)
هیچ دیدگاهی وجود ندارد

پرفروش ترین‌ ها

به شما اعتماد داردم، به خاطر:
logo-samandehi