دانلود آموزش پرورش تليسه هاي شيري نمایش بزرگتر

دانلود آموزش پرورش تليسه هاي شيري

دانلود آموزش پرورش تليسه هاي شيري

زمانی که یک گوساله از شیر گرفته می شود عمده مشکلات سلامتی شروع می شوند بنابراین تصمیم بر نرخ رشد مطلوب لازم می شود که تغذیه عمده ترین منابع انرژی، پروتئین، مینرال و ویتامین به صورت اقتصادی مطرح می شود.

جزییات بیشتر

امتیاز خرید
با سفارش این محصول شما 4  امتیاز دریافت میکنید
ارزش امتیاز دریافتی:  600 تومان
حد اکثر تخفیف قابل استفاده برای این محصول 4 امتیاز که برابر است با 600 تومان

3,900 تومان بدون مالیات.

اطلاعات بیشتر

تغذیه تلیسه:

زمانی که یک گوساله از شیر گرفته می شود عمده مشکلات سلامتی شروع می شوند بنابراین تصمیم بر نرخ رشد مطلوب لازم می شود که تغذیه عمده ترین منابع انرژی، پروتئین، مینرال و ویتامین به صورت اقتصادی مطرح می شود.

(این توضیحات صرفا جهت افزایش اطلاعات کاربران می باشد و با مطالب درون پکیج های آموزشی متفاوت است)

احتیاجات تغذیه ای و ظرفیت مصرف خوراک با گذشت زمان تغییر می یابد. تلیسه ها با کمتر از یکسال سن دارای بیشترین احتیاجات تغذیه ای هستند ولی فاقد ظرفیت کامل شکمبه می باشند در نتیجه نرخ رشد در صورتی که این دسته از دام ها فقط با علوفه تغذیه شوند زیر سطح بهینه قرار خواهد گرفت.

تغذیه از شیر گیری تا تلقیح

به طور معمول تلیسه ها از 3 تا 6 ماه در جیرشان باید بین 40 تا 80 % علوفه لحاظ شود؛ برای تلیسه های 7 تا 12 ماه درصد علوفه جیره می تواند 50 تا 90 درصد متغییر باشد.

با رشد تلیسه ها و مسن تر شدن آنها، غلظت پروتئین جیره می تواند کاهش داده و غلظت فیبر NDF افزایش داده شود. علوفه هایی با کیفیت اندک را نباید در جیره تلیسه های 3 تا 6 ماه استفاده کرد. علوفه های کم کیفیت تغذیه شده به تلیسه های مسن تر، باید با کنسانتره و مینرال ها مخلوط شوند..درصد پروتئین خام مورد نیاز در کنسانتره ابتدا بستگی به میزان پروتئین خام علوفه جیره دارد. معمولا یک مخلوط کنسانتره حاوی 16 % پروتئین « برخی اوقات برای گاو های شیری فرموله می شود» می تواند برای یکساله ها مناسب و رضایت بخش باشد.

تغذیه از تلقیح تا زایش

تلیسه ها با سن بالاتر از 13 ماه دارای ظرفیت شکمبه کافی جهت رشد مناسب هستند در صورتی که فقط از جیره های علوفه ای با کیفیت تغذیه شوند. در حقیقت علوفه های با انرژی بالا نظیر سیلاژ ذرت باید به صورت محدود استفاده شوند زیرا تلیسه های مسن تر ممکن است بیش از حد مصرف کنند و چاق شوند. ترکیبی از سیلوی ذرت و علوفه لگوم یا علوفه های رشد یافته در زمین های حاصلخیز مصرف انرژی و پروتئین مناسبی را فراهم می سازد. کنسانتره ها باید زمانی که علوفه جیره دارای کیفیت اندکی است استفاده شود.

یک تا دو ماه قبل از زایش برنامه تغذیه ای باید جهت تامین نیاز های گوساله داخل رحم و اولین شیر دوشی تنظیم شود. این تلیسه ها باید از علوفه و میزان بیشتری کنسانتره جهت تضمین دوره انتقالی یکنواخت و تشویق دام جهت مصرف ماده خشک بیشتر به محض زایش تغذیه شوند.

جلوگیری از امتیازبدنی نامناسب؛ «بالا و پایین »در زایش بسیار مهم است. لاغری و چاقی مفرد تلیسه های علت اصلی سخت زایی و مشکلات پس از زایش است. با این وجود آبستنی دیر به هنگام به عنوان یک دوره جهت آمادگی تلیسه در معرض استرس، قرار دادن تلیسه در اوایل شیردهی می باشد و نمی توان بعنوان یک دوره جهت تنظیم BCS محسوب شود.
1-اقتباس از پرورش فری استال وتجهیزات گاوشیری
 
2-شیب 8درصد«8سانتی متر به ازای هر متر»
 
3-بادر نظر گرفتن کل زایشگاه ودسترسی باخیابان عرض 3متر جهت عبوروسایل حمل نقل
 
4-ابعاد یک استال: 2.4 *1.2 و ابعاد کف یک استال 1.2*2.1
 
5- تلیسه و گاو خشک در اواخر ابستنی ممکن است در صورتی که بر روی بستر های شیب دار بخواببند سخت زایی پیدا کنند .

تاسیسات پرورش تلیسه:

همزمان با رشد تلیسه ها تغییرات قابل توجهی در احتیاجات جایگاه استراحت و فضای تغذیه ای رخ می دهد. بعلاوه بسیاری از اعمال مدیریتی در مورد دام « واکسیناسیون، درمان های انگلی، تلقیح مصنوعی، اندازه گیری ارتفاع گوساله، کنترل وزن و ...» نیاز می شود.

ابزار ها و امکانات تلیسه های مسن تر باید طوری طراحی شوند تا احیاجات دام و راحتی کارگر را رفع کند. ویژگی تاسیسات برای تلیسه های مسن تر باید برای راحتی موارد زیر در نظر گرفته شود:

1- تغذیه
 
2- بستر و تمیزی آن
 
3- جابجایی و مقید کردن دام

بعد از شیرگیری تلیسه ها ممکن است گروه بندی شوند. تلیسه ها در ابتدا باید به گروه های کوچکتر جهت برآورد کردن احتاجات تغذیه شان گروه بندی شوند. اندازه و تعداد گروه ها نیز بستگی به اندازه گله و امکانات در دسترس دارد. .اندازه بدن مشابه و سنین مشابه زمانی که دام ها گروه بندی می شوند بسیار مهم است.

گوساله های از شیر گرفته شده: 2 تا 5 ماهه

گوساله های از شیر گرفته شده با اندازه های مشابه باید در گروه های کوچک قرار گیرند؛« 4 تا 6 گوساله» تا ویژگی های مشابهی مثل جایگاه فردی تمیزو بستر خشک، تهویه خوب ، دسترسی راحت به آب و خوراک و ... برایشان فراهم باشد. بنابراین باید فضای مدیریتی کافی برای همه گوساله ها فراهم شود تا همه گوساله ها در یک زمان بتواند خوراک مصرف کنند.« جدول 4». به ویژه زمانی که یک کنسانتره به مقدار محدودی تغذیه شود فرصت رقابت برای گوساله ها نباید وجود داشته باشد.

اقتباس ازساختمان فری استال گاوشیری

تلیسه های قبل از بلوغ: 6 تا 11 ماهه

گروه های قبل از بلوغ ممکن است شامل 10 تا 20 راس باشند. حداکثر تفاوت های وزنی یک گروه نباید بیشتر از 70 تا 90 کیلوگرم باشد. تغذیه و نرخ رشد را باید به دقت کنترل کرد بطوریکه افزایش وزن بیش از حددر این دوره می تواند توانایی تولید شیر آینده گله را آسیب بزند.

افزایش وزن ناکافی، سن بلوغ را تا تلقیح و اولین زایش را به تاخیر خواهد انداخت. کنترل ارتفاع، قد، وزن و امتیاز بدنی تلیسه در این مرحله برای ارزیابی اعمال تغذیه ای کمک کننده است.

تلیسه های قابل تلقیح: 12 تا 15 ماهه

این تلیسه ها باید طوری گروه بندی شوند تا به راحتی فحلی و مقاصد تلقیح دست یافتنی باشد. حداکثر دامنه وزن بدن نباید بیشتر از 130 کیلوگرم باشد.

تلیسه های آبستن: 16 تا 22 ماهه

در این دوره تغذیه و نرخ رشد باید طوری کنترل شود تا دام هایی با قد، وزن و امتیاز بدنی مطلوبی در زایش داشته باشیم. حداقل تاسیسات مورد نیاز و برنامه های تغذیه ای انعطاف پذیر برای تلیسه های تلقیح شده باید تامین شود.

تلیسه های آبستن سنگین: 22 تا 24 ماهه

چند روز قبل از زایش، تلیسه زایش کرده را می تواند داخل جایگاه شیردوشی به همراه گاو های شیرده برده شود تا تلیسه ها جهت شیردوشی راحت وفق داد. در صورت امکان اولین تلیسه زایمان کرده باید در گروه خودشان پس از زایش نگهداری شود به طوری که تنش های وارد شده ناشی از یک گروه مسن تر گاو حذف شود.

مرگ ومیر در گله های گاو شیری نه تنها با زیان اقتصادی، بلکه با آسایش و سلامت حیوانات مرتبط می باشد. هدف از این مطالعه برآورد پارامترهای ژنتیکی صفت مرگ ومیر گوساله های ماده در دوره های سنی مختلف تا 760 روزگی (سن اولین زایش) می باشد. اطلاعات مربوط به 123256 گوساله ماده متولد شده در سالهای 1377 تا 1390 در 60 گله در اصفهان مورد بررسی قرار گرفت. شش دوره سنی شامل 1 تا 30 روزگی، 31 تا 180 روزگی، 181 تا 365 روزگی، 366 تا 760 روزگی، 1 تا 450 روزگی و کل دوره ( 1 تا 760 روزگی) مورد بررسی قرار داده شد. برای هر دوره، تنها گوساله هایی که در شروع دوره زنده ماندند مورد استفاده قرار گرفت. همچنین رکورد مربوط به گوساله هایی که قبل از اتمام دوره به صورت اختیاری کشتار شدند و یا به گله دیگری انتقال داده شدند از مجموع داده ها خارج شد. پس از ویرایش اطلاعات تعداد 52311 گوساله ماده از 50 گله مربوط به سال های 1377 تا 1388 مورد بررسی قرار گرفت. فایل شجره شامل 519 پدر و 993 حیوان بود. به منظور تخمین پارامترهای ژنتیکی از مدل خطی و مدل آستانه ای پدری استفاده شد. اثرات منظور شده در مدل شامل اثرات ثابت سال- گله-فصل زایش، شکم زایش، سختزایی و دوقلوزایی، همراه با اثر تصادفی پدر بود. نرخ مرگ ومیر در 6 دوره به ترتیب 2/17، 3/42، 1/98، 4/17، 8/20 و 12/40 درصد بدست آمد. برآورد وراثتپذیری مشاهده ای پایین (متغیر از 0/3 درصد تا 2 درصد) بود. برآورد وراثتپذیری توسط مدل آستانهای 2 الی 3 برابر بیشتر از مدل خطی و در دامنه 0/6 درصد 2/3 درصد بدست آمد. دوره 180 تا 365 روزگی بالاترین وراثتپذیری را در هر دو مدل خطی و آستانهای داشت. ضریب همبستگی ژنتیکی محاسبه شده بین دورههای مختلف سنی با استفاده از مدل خطی از 0/22 تا 0/82 متغیر بود. ارتباط ژنتیکی مرگومیر در دوره 1 تا 30 روزگی و دیگر دوره های سنی در سطح پایینی قرار داشت و نشان میدهد ژنهای متفاوتی مسئول مرگومیر در مراحل اولیه و پایانی بعد از تولد هستند. همبستگی اسپیرمن بین ارزش های اصلاحی برآوردی توسط دو مدل خطی و آستان های تقریباً بالا بدست آمد و نشان می دهد تنها تفاوت ناچیزی در رتبه بندی گاوهای نر وابسته به روش ارزیابی است. به طور کلی با توجه به پایین بودن فراوانی مرگ ومیر دردوره 180 تا 365 روزگی، بالا بودن وراثتپذیری و ضریب تغییرات ژنتیکی برای این دوره نسبت به دیگر دوره ها تا سن760 روزگی و همچنین بالا بودن همبستگی ژنتیکی بین این دوره و دوره های 31 تا 180 و 366 تا 760 روزگی به نظرمی رسد استفاده از اطلاعات این دوره جهت ارزیابی های رایج به منظور بهبود صفات زنده مانی مفید خواهد بود.

برچسب ها

به شما اعتماد داردم، به خاطر:
logo-samandehi